Πατρίκ Ρεϋνώ, Ενθύμιον Θεσσαλονίκης, 1986

Ξύλο, ακρυλικό, 110 x 80 x 170 εκ.

Δωρεά του καλλιτέχνη στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (1986)

MOMus – Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Περιγραφή του Έργου

Στο έργο «Ενθύμιον Θεσσαλονίκης» ο καλλιτέχνης Πατρίκ Ρεϋνώ δημιουργεί ένα κινητό σκηνικό της πόλης στα χρώματα της θάλασσας που την περιβάλλει.

Μέσα σε ένα ξύλινο παραλληλόγραμμο καρότσι, το οποίο βρίσκεται πάνω σε μια επικλινή βάση, βρίσκονται πέντε κτίρια διαφορετικής κλίμακας, βαμμένα σε αποχρώσεις του μπλε, όλα φτιαγμένα από ξύλο. Το ψηλότερο κτίριο της σύνθεσης είναι ένας τετράγωνος πύργος, οι άκρες του οποίου καταλήγουν σε τετράγωνες επάλξεις. Ο πύργος συνορεύει με ένα χαμηλότερο κτίσμα σε σχήμα ορθογώνιο οι άκρες του οποίου καταλήγουν και πάλι σε επάλξεις, αλλά αυτή τη φορά παραπέμπει στη μορφή του τείχους που περιβάλλει την πόλη της Θεσσαλονίκης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Το τρίτο και μεγαλύτερο σε όγκο κτίριο φέρει διπλή τριγωνική στέγη και τόσο το μέγεθος όσο και το σχήμα της σκεπής του παραπέμπουν στη μορφή βιομηχανικού κτιρίου. Το τέταρτο κτίριο είναι επιβλητικό σε μέγεθος συγκριτικά με τα υπόλοιπα, έχει επικλινή στέγη και είναι στενόμακρο κατά το πλάτος της μεγάλης του πλευράς. Στην μπροστινή όψη του κτιρίου σχηματίζονται τρεις ψηλές παραλληλόγραμμες κολώνες που σε συνδυασμό με την επικλινή στέγη παραπέμπουν στην αρχιτεκτονική των κτιρίων της κλασικής αρχαιότητας. Το τελευταίο και μικρότερο σε κλίμακα κτίριο έχει το σχήμα ενός κύβου που αναπαριστά ένα σπίτι με τετράγωνες πλευρές και φέρει πυραμιδοειδή σκεπή.

Με τα πέντε αυτά κτίρια, ο καλλιτέχνης αποτυπώνει την εντύπωσή του από την πόλη της Θεσσαλονίκης όπως φανερώνεται από την ποικιλία της αρχιτεκτονικής των κτιρίων της. Με τη σύνθεση αυτή, η οποία τείνει να κατρακυλήσει, ο καλλιτέχνης υπογραμμίζει τη σημασία της μνήμης και της ευθραυστότητάς της, ενώ προσκαλεί το θεατή να μετακινήσει τα κτίρια και να αλλάξει τη διάταξη τους για να αποκαλύψει διαφορετικές οπτικές της πόλης.

Πληροφορίες για τον καλλιτέχνη

O Patrick Raynaud γεννήθηκε το 1946 στην Καρκασόν της Γαλλίας. Σπούδασε φιλολογία και κινηματογραφία. Τη δεκαετία του 1970 εργάστηκε ως τεχνικός του σινεμά σε κινηματογραφικές ταινίες όπως το Traffic του Ζακ Τατί, ως σκηνοθέτης ταινίας αφιερωμένη στη Σοφία Ντελωναί και ως διευθυντής παραγωγής ταινίας για το Ρόμπερτ Ντελωναί. Παράλληλα με την ενασχόλησή του με τον κινηματογράφο, δημιουργεί γλυπτοκατασκευές με χαρτόνι και κόντρα πλακέ. Η εξοικείωση του με τον κινηματογράφο επηρέασε τις γλυπτοκατασκευές του, με στοιχεία όπως η επανάληψη όγκων και σχημάτων που παραπέμπουν στην επανάληψη των καρέ του φιλμ, αποκαλύπτοντας τη δυναμική και το παιχνίδι που προκαλούν η εναλλαγή των σχημάτων και της οπτικής στο χώρο.

Ακουστική περιγραφή του έργου

Πατρίκ Ρεϋνώ, Ενθύμιον Θεσσαλονίκης, 1986